نقدی بر فیلم کوتاه آخرین آغوش

متن نقد برایان مک لین (مدیر جشنواره شفاف نیویورک)

ترجمه شده از انگلیسی به فارسی توسط بختیار خلیلی

 

“اگر فیلم کوتاه آخرین آغوش احساسات شما را به عنوان بیننده بیدار نمی کند احتمالا شما از درون مرده هستید.

من که پدر دختری خردسال هستم، می توانم با داستان عمیقاٌ ارتباط بگیرم اگرچه کاملاٌ واضح نیست که مرد روی تخت پدر دختر است یا پدربزرگ او ، البته چندان مهم نیست چون که او تنها کسی است که بنظر می رسد به او و مرگ یگانه عشق زندگی اش توجه می کند .

بازی ها کاملا در رتبه قابل قبولی قرار دارد هرچند که بازی این بازیگران تقریبا نوید بخش حرفه ای بودنشان نیست و این نکته جدی و مثبت برای کارگردان است و همه آنها کاملا بازی باورپذیری را از خود ارائه می دهند، از اعضای خانواده که سرشان در تلفن های همراه شان هست تا پسرانی که سرگرم بازی های کامپیوتری هستند. سامان حسین پور تماشاچیان را میخکوب می کند او تماشاچیانی که چه در نیویورک باشند چه در کردستان را به صندلی سینما میخکوب می کند همچنین نماها و بازی پیرمرد سالخورده فیلم که در بستر بیماری است (کسی که به واقع ستاره دیگر فیلم است) نیازمند تصدیق و تمجید است ، از نفس های عمیق او تا حبس نفس کردن که به نوعی مرگ را  شبیه سازی می کند و سپس آرام در بستر خود با دنیا وداع می کند و این یک عمل زیرکانه از کارگردان است،

اما من نمی توانم از ستاره این فیلم کسی که دختر خردسال خانواده است بگذرم ، در واقع من بواسطه آخرین فیلم بلندی که ساختم واقعا می دانم که بچه ها یا توان بازی کردن دارند یا ندارند. ولی این دختر کوچک داستان توان آن را دارد. او در خود یک گوهر ذاتی را دارد که خوشبختانه دلگرمی و تشویق لازم برای کشف آن را خواهد داشت. حالت چهره او (آنقدر قوی است) که فیلم را قابل قبول می کند که این امر بوسیله دیگر بازیگران فیلم دوباره به طرز توانمندانه ای تقویت شده است و کارگردان برای انتقال کامل پیغام فیلم بدون گفتن حتی یک کلمه بسیار خوب عمل کرده است .

این فیلم کوتاه به جز تیتراژ پایانی که در وسط کادر متمرکز نیست از نظر فنی بی عیب و نقص است همچنین من نمی توانم آنها را درک کنم که چرا ثبت نام کنندگان فیلم امتیازاتی را برای در نظر نگرفتن این مساَله از دست می دهند؟ با درنظر گرفتن و رعایت دقیق تمامی جوانب از تدوین تا صدا ، این یک اشتباه ناشیانه در ساخت فیلم است. افرادی مثل من از اینکه بدانند چه کسی چکار کرده است لذت می برند. این فیلم همچنین توانسته از تصحیح رنگ و کنتراست آن به خوبی سود ببرد ما این سلیقه را زمانی احساس می کنیم که دوربین به داخل اتاق پسرها حرکت می کند و بعد از توجه به (طرز رفتارها) رنگ و صداهای کاهش یافته که یک فیلم درباره موبایل نیست و رنگی طلایی که هنگام فیلمبرداری داخلی در تصاویر گرفته شده وجود دارد که مرا دیوانه می کند و این یک نشانه است که اگر مخاطب آن را در فیلم درک کند چه بسا حتی سطح فیلم یک پله بالاتر برود.

خلاصه

سکانس آخر این فیلم تا مدت ها در ذهنم خواهد ماند. باید منتظر سامان حسین پور بود زیرا او به طور کاملا آشکاری می داند که چطور داستانی را بیان کند که بر روی شما تاثیر خواهد گذاشت. باید چشم به راه بود که اگر او ابزار و ابتکار را به دست گیرد ، نیازمند به پروژه های بزرگتر است.”

 

امتیاز مک لین به فیلم:

نوآوری ۱۰ از ۱۰

تکنیک و مهارت ۸ از ۱۰

بازی و کارگردانی ۱۰ از ۱۰

سبک هنری ۹ از ۱۰

امتیاز کلی ۳۷ از ۴۰

 

فیلم کوتاه آخرین آغوش داستان خانواده ای است که آنچنان درگیر فضای مجازی هستند که حتی متوجه مرگ یکی از اعضای خانواده نمی شوند.

سامان حسین پور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *